Biologiczne świry

Iteroparyczność vs. semelparyczność Rozmnażanie jest bardzo ważnym procesem, gdyż dzięki niemu organizmy są w stanie zapewnić trwałość gatunku. Niektóre organizmy przystępują do rozrodu kilka razy w życiu, istnieją też takie gatunki u których reprodukcja zachodzi tylko raz w życiu tuż przed śmiercią. Gatunek iteroparyczny Przedstawiciele tego gatunku przystępują do rozrodu kilka razy w życiu . Nazwa iteroparyczny pochodzi z łaciny (itero - powtarzać, pario - płodzić) . Przykładami gatunków iteroparycznych są: człowiek, wiele drzew, jaszczurki. W przypadku roślin, stosuje się nazwę "roślina polikarpiczna" czyli kwitnąca i wydająca nasiona kilka razy w ciągu swojego życia. Gatunek semelparyczny Przedstawiciele tego gatunku przystępują do rozrodu tylko raz w życiu . Nazwa pochodzi od łacińskiego "semel" oznaczającego "raz" i od "pario", czyli "płodzić". Reprodukcja tego typu określana jest także często mianem "big bang...

Hipoteza upośledzenia tłumaczy, dlaczego samiec pawia ma długi ogon Hipoteza upośledzenia została sformułowana przez Amotza Zahaviego w 1975 roku. Według niej samiec, który posiada jakieś upośledzenia, np. w postaci długiego ogona, jest znacznie lepszym partnerem ze względu na posiadane przez siebie geny. Wysokie koszty reprodukcyjne samic i wolne tempo ich rozrodu powodują, że samice stały się zasobem, o który samce są w stanie rywalizować. Długi, piękny ogon przeszkadza samcowi w normalnym życiu, jednakże jest chętniej odbierany przez samice, które myślą, że skoro samiec znosi te obciążenia, musi być nadzwyczajnie dobry. Poza tym synowie, którzy posiadają tego ojca, mogą odziedziczyć po nim pożądane geny, przez co same osiągną większy sukces reprodukcyjny (zgodnie z teorią "atrakcyjnych synów" ).  Wkrótce postaram się opisać doświadczenie Malte Anderssona z wdówkami z 1982 roku. Przedstawię wam wyniki jego eksperymentu, które dowodzą, że doczepiając sztuczny o...